Pásovos o último artigo que publiquei no Xornal de Galicia na miña columna semanal de opinión QUINTO ELEMENTO do domingo 28 de xuño:
Parafraseando a terminoloxía que empregamos para a violencia de xénero, en Galicia estamos a vivir un claro caso de agresión lingüística perpetrado, como non, por quen ten a tixola polo mango. Daquela, á propia violencia engádese o abuso da posición de poder que dá estar no poder. Son dúas eivas sobre unha realidade fráxil que precisa de agarimo e moito coidado para preservar a diversidade cultural e lingüística no mundo, onde nós, as galegas e os galegos, temos unha responsabilidade universal. Xa sei que é arriscado dimensionar a escala planetaria por aquelo da grandilocuencia, pero así o vexo: o galego é unha especie en perigo, e precisa, polo tanto, dunha especial protección. Todo o que lle reste soportes, estímulos, garantías e facilidades, vai a contra.
Sinceramente coido que Alberto Núñez Feijóo debería evitar ser recordado (pasar á Historia é outra cousa) coma o soldado que disparou o tiro de graza contra o galego, refén das presións e chantaxes de Jiménez Losantos e outros voceiros dos cenáculos máis reaccionarios de Madrid. Amosa, así, a súa fasquía máis feble e menos fiable, escaso de coraxe, personalidade e capacidade para construir unha Galicia dona de seu e sen complexos.
O presidente da Xunta, o conselleiro de Educación e o PP de Galicia como brazo executor do sector máis integrista do PP español, conspiran e actúan contra un patrimonio inmaterial de incalculable valor. Pero están a tempo de rectificar e procurar espazos de consenso nestes momentos de grandes confrontacións porque Galicia non naceu o 1 de marzo e seguirá estando no mapa cando pase esta etapa. Xa vai sendo hora de que o Goberno galego deixe de actuar coa ollada posta no retrovisor e abandone a paranoia de lle emendar a plana a tódolos que gobernaron antes, Fraga incluido.
Voltando á semellanza coa cuestión de xénero, sabemos que en situación de desigualdade haille que dar máis a quen menos ten. Se o galego e o castelán convivisen en plena igualdade non sería preciso, pero no entanto así non sexa, hai que seguir implementando medidas que permitan a súa supervivencia e capacidade para competir –e mesmo, sobrevivir– nun contorno onde a lingua dominante é o castelán. Non recoñecelo denota, sendo xenerosos, un deficiente coñecemento da sociolingüística, ou, sendo malpensados, unha vontade absurda de empobrecer o patrimonio cultural e identitario de Galicia e de recortar dereitos xa consolidados.
Co galego, como ata hai pouco coas mulleres maltratadas, a carga da proba prexudica á víctima.
http://www.xornal.com/opinions/2009/06/28/Opinion/violencia-linguistica/2009062800083761557.html


Chúzao
del.icio.us
He comentado en el periódico lo que seguidamente copiaré, porque me han indignado los comentarios de los lectores:
Qué pena me dá el comentario "2", realmente esa persona creerá que aquí en Argentina somos mapuches, que estas tierra hace años, en sus orígenes hayan estado pobladas por Mapuches u otros indígenas; que no eran ignorante poseían sus costumbres, creencias y realizaban actividades culturales de acuerdo a sus tradiciones, pero voy al grano en La Argentina viven personas, cultas, preparadas para todas las actividades, además los inmigrante que vinieron de Galcia por la guerra, por el hambre, para buscar una nueva vida, formaron sus familias aquí, hicieron de sus hijos profesionales capaces y muy muy respetables, crearon grandes industrias, con lo que trabajaron duro ayudaron a la Galicia que hoy disfrutan muchos de ustedes, y creen que los habitantes de Buenos Aires, por decir una ciudad son personas que se han quedado en el tiempo, no: sin duda usted dueña o dueño de este triste comentario no conoce Argentina, no es agradecida, porque Argentina les abrió sus brazos para recibirlos y darles la posibilidad de crecer y sobre todo muchos gallegos de Galicia de hoy disfrutan de herencias de los que vinieron hacinados en barcos y lucharon para que hoy puedan disfrutar de una situación económica holgada, no señor o señora los agentinos no somos Mapuches," que tampoco es una deshonra" porque al fin al cabo cuando vino el conquistador eran los verdaderos dueños de estas tierras, los invito a conocer para opinar, el gallego , el hijo de ese gallego que emigró y el nieto no son ciudadanos de segunda, por eso la señora Porteiro que tuvo la suerte de estar en nuestra tierra y de convivir un tiempo con nosotros sabe muy bien que Argentina a pesar de los malos políticos que hemos tenido somos personas preparadas, cultas agradecidas, solidarias y abiertas. Yo soy escritora y fundadora del centro cultural rosalia de Castro Roac 2045 donde se divulgan y se hacen conocer a vuestros escritores, que por ahí quizá los tengan olvidados y hacemos conocer con respeto vuestras raíces que son las de nuestros ancestros. Stella maris latorre.